Archiwa tagu: notariusz

Kancelaria notarialna – historia, prawo, zakres działania

W Polsce pracowanie jako notariusz należy do bardzo prestiżowych zawodów, ponieważ bynajmniej nie jest tylko – jak to się zazwyczaj powiada – personą, jakiej mogą zaufać członkowie naszego społeczeństwa, ale także kimś, kto doskonale odnajduje się w kruczkach prawnych. Przedstawiciel notarialny winien przez cały czas mieć na oku sprawy swoich Klientów i troszczyć się o nich w każdej powierzonej mu kwestii. Najważniejsze pytanie – jakie kwestie możemy powierzyć notariuszowi i co z kosztami? Prezentujemy niedługi poradnik.

Notariusz w Polsce – historia

Na początek niedługi zarys historyczny. Jeśli wierzyć legendom – notariat nad Wisłą miał pojawić się w XII stuleciu, co mają potwierdzać nadania królewskie z ery Bolesława Krzywoustego. Za to potwierdzony w 100% jest fakt, kiedy to papież Marcin IV wydał decyzję upełnomacniającą arcybiskupa gnieźnieńskiego Jakuba II Świnkę do mianowania dwóch notariuszy publicznych.

Najstarszy rozpowszechniony polski dokument notarialny pochodzi z roku 1287 i został sporządzony przez notariusza Budzisława, zatrudnionego w kancelarii arcybiskupiej. Następne dokumenty pojawiały się nieustannie po 1309 r. Notariat w naszym kraju rozkwitał przede wszystkim w czternastym wieku, kiedy to Polska prowadziła z Zakonem Krzyżackim procesy zobowiązujące do przedstawienia wiarygodnych dokumentów oraz innych poświadczeń notarialnych. W tym też czasie zaczęły funkcjonować statuty synodalne, określające zasady działalności notariuszy.

W ciągu kolejnych kilkuset lat notariat istotnie się rozwinął, a bardzo ważną funkcję miał też gdy byliśmy pod zaborami, czyli na przestrzeni 123 lat, kiedy nie było Polski na mapie – notariusz stał się wtedy osobą zaufania publicznego, poprzez kojarzenie go z polską tradycją ziemiańską i kulturą kupiectwa.

Po odzyskaniu przez nasz kraj niepodległości, minęło piętnaście lat zanim pojawiło się Polskie prawo o notariacie. Zaczęło obowiązywać rok później, ale II wojna światowa i czasy powojenne sprawnie tłumiły entuzjazm, związany z rozkwitem działań notariuszy. W czasach PRL, pracownicy notarialni byli urzędnikami państwowymi, którym stale przybywało obowiązków, na przykład prowadzenie ksiąg wieczystych od 1964 roku.

Wszystko zmieniło się 14 lutego 1991 roku, gdy polski Sejm RP uchwalił ustawę – Prawo o notariacie.

Ustawa określa:

  • zasady powoływania i odwoływania notariuszy

  • prawa i obowiązki notariuszy

  • strukturę organizacyjną i kompetencje samorządu notarialnego

  • zasady nadzoru nad notariatem

  • zasady odpowiedzialności notariuszy za szkody

  • zasady odpowiedzialności dyscyplinarnej notariuszy

  • przepisy o aplikantach i asesorach notarialnych

  • zasady dokonywania czynności notarialnych

  • zasady sporządzania aktu notarialnego i aktów poświadczenia dziedziczenia

  • zasady poświadczania dokumentów notarialnych

  • zasady sporządzania wypisów, wyciągów i odpisów aktów notarialnych.

Ustawicznie aktualizowana ustawa – ostatnio w 2016 roku – odnosi się do pracowników kancelarii notarialnych, których obecnie w Polsce jest ok. 2 tysięcy.

Kancelaria notarialna – do kogo się udać i co załatwimy?

Wprawny notariusz idzie ramię w ramię ze skodyfikowanym prawem, lecz po pierwsze, dba o najwyższe dobro Zleceniodawców.

Notariusz jest funkcjonariuszem publicznym, którego priorytetowym zadaniem stało się dążenie do zabezpieczenia interesów prawnych Klientów i m.in. z tego powodu w czasie swoich działań musi być nadzwyczaj sumienny oraz precyzyjny. Notariusz to również człowiek, któremu Kontrahenci przekazują swoje tajemnice oraz kłopoty i co za tym idzie jedną z kluczowych cech, którą winna nam zagwarantować świetna kancelaria notarialna będzie pełna dyskrecja.

Będzie to truizm, lecz warto wybadać, czy pracownik kancelarii notarialnej, któremu zamierzamy zlecić niebagatelne dla nas sprawy, ma regularnie pomnażaną, branżową wiedzę. Sprawdźmy równolegle, czy kancelaria notarialna gwarantuje Wam bezpieczeństwo każdej transakcji. Dobrze by było, żebyśmy mieli do dyspozycji depozyt notarialny, w którym bez stresu zostawimy ważne dokumenty, pieniądze oraz papiery wartościowe.

Przejdźmy do ważnej kwestii. Jakie czynności notarialne są na liście ofertowej w renomowanej kancelarii notarialnej?

– Tworzenie aktów notarialnych
– Redakcja tekstów prawniczych
– Spisywanie protokołów
– Sporządzanie aktów dziedziczenia i testamentów
– Sporządzanie poświadczeń, protestów i odpisów
– Doręczanie oświadczeń

Kupowanie mieszkania – kancelaria notarialna

Mamy tu do czynienia z jednym z najczęściej zadawanych pytań – jakie dokumenty trzeba dostarczyć i jak wygląda proces zakupu mieszkania u notariusza. Bez tego się nie obejdziemy, gdyż przeniesienie własności nieruchomości bez przypilnowania formy aktu notarialnego nie zostanie uznane.

Stanowczo więcej ważnych papierów musi do kancelarii notarialnej doręczyć ten, kto sprzedaje analizowane lokum. Gdy mówimy o kupującym, jest to stosunkowo niedługa lista, gdzie znajdziemy pieniądze, dokument tożsamości, NIP i ewentualnie poświadczenia z banku, dokumentujące wysokość kredytu, który został wzięty na to mieszkanie.

Jeśli chodzi o zbywcę – jest tego dużo, toteż najzwyczajniej w świecie wypytajmy o wszystko pracownika kancelarii. Wyjaśnienie Wam, jakie dokumenty powinniście dostarczyć powinno być jedną z pierwszych rzeczy, jakie zrobi. Do najważniejszych dokumentów należą: aktualny odpis księgi wieczystej, zaświadczenie o oznaczeniu budynku numerem porządkowym oraz zaświadczenie o samodzielności lokali;

Notariusz powinien obowiązkowo sporządzić akty i dokumenty w taki sposób, aby były one przystępne i przyswajalne dla obu stron. Dopilnowanie, by wszystkie dane dotyczące tożsamości i wiarygodności były zgodne ze stanem faktycznym to rzecz oczywista.

Kancelaria notarialna, więcej informacji —> http://www.notariusze-torun.eu/

Prawnicy pomagają odzyskiwać alimenty na dziecko

Co trzeba zrobić, by znów otrzymać alimenty?

W przypadku kiedy od około pięciu miesięcy na rachunku bankowym zupełnie nie zostały zaksięgowane alimenty na niepełnoletnie dziecko, powinniśmy podjąć należyte kroki, by je znowu dostać. Niestety systematycznie rozmaite okoliczności prezentują jak jest to czasochłonne i ile można zarazem mieć niespokojnych dni. W przypadku potwierdzenia porozumienia środki powinny zawsze nadchodzić bezustannie. Tymczasem w sytuacji orzeczenia sądu – nie zawsze tak się dzieje. Natychmiast po sprawie rozwodowej byli małżonkowie często nie chcą ze sobą „debatować”, i bywa jeszcze tak, iż jedno zmienia mieszkanie, np. opuszcza kraj. Próbują to wytrzymać oboje i dziecko, jakie powinno mieć zapewnione godziwe warunki bytowania. Alimenty bynajmniej nie są „wynalazkiem”, dzięki któremu mamy możliwość zaspokajać swoje fanaberie. Są wydatkowane naturalnie dla dziecka. To niepełnoletnie dziecko jest faktycznym odbiorcą takich funduszy nawet wtedy, gdy świadomie nimi nie dysponuje. Jak na przykład coś wskórać w sytuacji, kiedy przez trzy miesiące zostało zarejestrowanych parę groszy z powodu alimentów na dziecko?

Na starcie powinniśmy skontaktować się z drugim rodzicem, nawet w przypadku kiedy jest to niebywale kłopotliwe. Uzasadnienie okoliczności od razu dopuszcza perspektywę wybrania dalszej strategii. Jeśli to w ogóle nie wpływa na sprawę, spotykamy się ze złością bądź milczeniem, musimy wynająć profesjonalnego adwokata, jaki zainteresuje się przykrą dla nas kwestią kompleksowo. Powinna to być przyjacielska osoba, zatem taka która będzie wykazywać się zaangażowaniem, będzie wspierać w każdej chwili oraz wyklaruje wszelakie wieloznaczności prawne.

Składanie wniosku egzekucyjnego do komornika

Możemy nieskrępowanie dobrać komornika, u którego pozostawimy wniosek egzekucyjny. Najlepiej sugerować się położeniem kancelarii i ilością interesantów, jakich wykonawca musi obowiązkowo obsłużyć w swoim „okręgu”. O drobiazgi mamy możliwość spytać zaufanego prawnika, który skontroluje, które pracownie będą potrafiły produktywnie podjąć się zajęcia majątku… oraz są najbliżej byłego partnera. Musimy tutaj wpisać wszystkie informacje, jakie posiadamy o byłym małżonku – oznaczenia kont bankowych, numery tablic rejestracyjnych, papiery wartościowe, adres zamieszkania, NIP i informacje w sprawie spłacanych nieruchomości. Ogólnie rzecz ujmując, jeśli wiemy, iż były partner ma określony kapitał (w wielu przypadkach ten skrzętnie maskowany), powinniśmy wszystko zakomunikować komornikowi.

Nadaremna egzekucja nie jest równoznaczna z tym, iż wcale nie posiadamy aktualnie żadnych perspektyw na zabranie należących się środków finansowych. W sytuacji, gdy dotrzymujemy wymagania dochodowe, możemy ubiegać się o środki finansowe z Funduszu Alimentacyjnego. Egzekucja nadaremna to innymi słowy nieotrzymanie alimentów na niepełnoletnie dziecko przez czas dwóch miesięcy. „Z urzędu” będą rozpoczęte należyte działania w odniesieniu do zadłużonego. Najpierw były mąż będzie powołany na potrzeby omówienia sprawy. Musi gruntownie opisać swoją sytuację osobistą oraz finansową, np. podstawy niewypłacania alimentów. W dodatku będzie od niego żądane złożenie zaświadczenia majątkowego.

Jeśli zdarzy się sytuacja, gdy były małżonek nie posiada pieniędzy z tytułu wykonywania pracy czy nieefektywnie szuka zajęcia, musi obligatoryjnie zapisać się jako osoba niepracująca w Urzędzie Pracy. Musi też zaakceptować propozycję zatrudnienia, bowiem w innej sytuacji zostanie uznany za „wymigującego się od zobowiązania alimentacyjnego”. Skoro utrzymuje firmę, która nie zapewnia żadnych dochodów, również musi się zarejestrować, aczkolwiek teraz już jako „osoba poszukująca pracy”. Jeśli były małżonek wdraża wszelkie zaprezentowane czynności (mianowicie „współpracuje”), nie można zupełnie nic więcej zrobić. Nawet, jeśli środków finansowych ciągle nie ma. Określone czynności wprowadza się w takich okolicznościach, kiedy poprzez przeszłe minimum pół roku nie wypłacił on więcej niżeli połowę alimentów.

Kiedy niepłacenie alimentów jest przestępstwem?

Jeżeli dłużnik cały czas wstrzymuje się od wpłacania alimentów na syna, w końcu zostaje dłużnikiem ściganym przez prawo. W takiej sytuacji powinniśmy złożyć wniosek o ściganie za przekroczenie z art. 209 paragrafu 1 Kodeksu karnego. Chodzi w tym miejscu zwyczajnie o „stałą niealimentację”, inaczej mówiąc sytuacje, gdzie były mąż absolutnie nie planuje płacić, alimentów, bo „po prostu nie” oraz w zasadzie nie ma równocześnie jakichkolwiek poważnych argumentów (szczegółowe informacje musi wytłumaczyć nam nasz prawnik). Jednocześnie możemy wysłać formularz do starosty, ażeby zablokowano prawo jazdy takiemu „sprawcy” oraz wpisano go do Krajowego Rejestru Długów. Krótko mówiąc nie będzie mógł pobrać w ogóle pożyczki z banku, prócz znanych chwilówek bez BIK, BIG, ZUS, US…

W przypadku kiedy dobrze wiemy, iż były mąż bez wątpienia miał majątek, ale przeznaczył go któremuś członkowi rodziny, w takiej sytuacji musimy oddać stosowny pozew: skargę pauliańską (o której mówi prawo cywilne) albo wezwanie o popełnieniu wykroczenia, które ma na celu ograniczyć zaspokojenie roszczeń wierzycieli. Powinniśmy ponadto wnosić o „alimenty od rodziców dłużnika”, w przypadku kiedy on nie jest zupełnie w stanie ich spłacać.

Jeżeli pragniesz dowiedzieć się o wiele więcej, kliknij w odnośnik obok – Adwokat Toruń

Z czym warto iść do notariusza?

Z jakimi rzeczami warto zgłosić się do kancelarii notarialnej?

W Polsce osoba pełniąca funkcję notariusza zajmuje niesamowicie ważną pozycję, ponieważ wcale nie jest tylko – jak to się prosto mówi – osobą wzbudzającą ufność, lecz też kimś, kto perfekcyjnie orientuje się w zawiłościach prawa. Notariusz jest stąd przedstawicielem publicznym – identycznie jak policjant – oraz jego celem jest pamiętanie zawsze o interesach Klienta. Do rejenta zawsze wędruje się z dokładną sprawą i należy mieć ze sobą wszelkie nieodzowne papiery. Te, które będą przez niego opracowane są uznawane jak dokumenty urzędowe i mają tzw. moc prawną. Inaczej mówiąc, to co było w nich ustanowione zyskuje ważność. Nic więc dziwnego, iż do notariusza obligatoryjnie należy wziąć, m in. umowy dotyczące majątku, dokumenty o intercyzie bądź umowę wynajmu domu.

Najważniejszym zobowiązaniem notariusza jest podejmowanie działań odpowiednio z imperatywami prawa, jednomyślnie z pozyskaną widzą oraz kompetencjami. W ogóle nie może stąd dojść do naruszenia interesu Klienta, kiedy osoba mająca posadę notariusza intencjonalnie krzywdzi własnych Klientów stosując w praktyce liczne niedociągnięcia i manipulacje. Każdego urzędnika zaufania publicznego dotyczy Kodeks Etyki Zawodowej, który bezpośrednio zwraca uwagę na to, w jaki sposób rejenci koniecznie muszą postępować.

Deklaracje, jakie konstruujemy samodzielnie, np. umowę najmu mieszkania, świadectwo o pełnomocnictwie lub zaświadczenia o wydaniu darowizny, bynajmniej nie są objęte przymusowym akceptowaniem przez rejenta. Zwyczajowo figuruje w odpowiednich miejscach pieczątka notarialna, jeżeli zależy nam na tym, aby podnieść doniosłość i autentyczność oddanego dokumentu. Krótko mówiąc mówiąc – wcale nie ma takiego przymusu, nie powinniśmy martwić się o następne zaświadczenia.

Nasze prawo uwzględnia także te okoliczności, w jakich rejent jest po prostu nieunikniony. Są to papiery, jakie bez jego pieczęci są uznawane za nieważne.

Poniżej wskazane są wybrane z takich dokumentów:

Deklaracje kupna oraz zbycia wszelakich nieruchomości – mieszkań, domów wielorodzinnych, działek pod budowę, obszarów uprawnych, działek rekreacyjnych itp.

Wręczenie darowizny, jeżeli ofiarą jest nieruchomość

Darowizna lokalu z księgą wieczystą

Małżeńska umowa majątkowa, czyli tzw. intercyza

Podział spadku, w przypadku kiedy należy do niego jakakolwiek nieruchomość

Wszelkie umowy spółek, np. akcyjnych

Wypunktowane powyżej dokumenty powinny mieć niewątpliwie pieczęcie oraz autograf notariusza. Różne inne w zasadzie nie muszą posiadać wyglądu aktu notarialnego, można spisywać je w dowolny sposób. Trzeba pamiętać, że wyłącznie umowy zawiązane przed notariuszem faktycznie są zgodne z przepisami.

Jeśli chodzi o spółki handlowe, to muszą one zawierać w obecności rejenta, np. zawiązanie spółki akcyjnej, papiery dotyczące kapitału firmowego, deklaracje dotyczące podjęcia poprzez partnera ustalonej części udziałów.

Sporządzenie umowy w Kancelarii Notarialnej i opatrzenie jej pieczątką oraz podpisem rejenta podlega właściwym opłatom. Są one stosunkowo spore, jednak zależne są głównie od wartości obiektu umowy. Jeśli jakakolwiek osoba pragnie odstąpić rezydencję wartą co najmniej kilka milionów złotych, to musi liczyć się z gigantycznymi opłatami. Maksymalna taksa jest wyznaczona przez Ministra Sprawiedliwości, jednakże rzeczywiście jest ona wysoka. Notariusze wcale nie są zobowiązani do wdrażania największych taks, a co najważniejsze – konkurencja sama wymusza ich zredukowanie. Do kancelarii notarialnej idziemy głównie w niezmiernie istotnych sytuacjach, zatem takich jakie potrzebują poświadczenia poprzez osobę trzecią lub zamierzamy przechować znaczną ilość pieniędzy.

Czy są jeszcze jakiekolwiek wydatki oprócz taksy notarialnej?

Prócz tego, iż notariusz musi pobrać za własną działalność honorarium, musimy opłacić podatek, przykładowo od darowizny oraz uiścić opłaty sądowe. Sumy owe są wydawane przez rejenta adekwatnemu urzędowi skarbowemu czy sądowi. Na każdym papierze mamy możliwość dobrze skontrolować, co trzeba zapłacić. Szczególnie często Interesanci piszą do Kancelarii w Toruniu i pragną w mgnieniu oka otrzymać informacje na temat tego, ile dokładnie co będzie kosztować. Tylko w wypadku taksy istnieje szansa negocjacji opłaty, gdyż na pozostałe należności osoba pełniąca funkcję notariusza po prostu nie ma wpływu.

Jakich rzeczy nie może robić notariusz?

Przede wszystkim – notariusze absolutnie nie powinni podejmować się prac, jakie przeszkadzałyby w którymkolwiek sensie w spełnianiu zobowiązań osoby zaufania publicznego. Osoba pełniąca funkcję notariusza wcale nie może zatem zajmować się handlem, pośrednictwem (m in. w sprzedaży mieszkań) albo doradztwem w interesach.

Po drugie – absolutnie nie może mieć innej pracy bez zgody izby notarialnej, ma prawo jednakże wybrać zawód nauczyciela akademickiego, pracownika dydaktycznego albo będącego skupieniem obu.

Po trzecie – pod identyczną nazwą ma możliwość podejmować działania kilku notariuszy (m in. w formie spółki cywilnej) jednak z ograniczoną odpowiedzialnością.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej, kliknij w odnośnik po prawej stronie – Notariusz

Spadek podlegający opodatkowaniu – prawnik radzi

Spadek – podatki i kwoty wolne od podatku

Po śmierci krewnego, m. in. małżonka albo brata, przeważnie dostajemy spadek. W niektórych sytuacjach niezwykle cieszy on osoby dziedziczące, bowiem wiąże się z dużymi profitami. W takiej sytuacji należy bezwarunkowo zapłacić podatek do urzędu skarbowego, ponieważ omawianą okoliczność reguluje akt prawny z dnia 23 lipca 1983 r. o podatku od spadków oraz darowizn. Powinniśmy mieć na uwadze, że dziedziczy się nie tylko fundusze oraz dom, lecz też niespłacone zobowiązania. W przypadku kiedy matka lub ojciec nie rozliczy ich w trakcie swojego życia, po krótkim czasie przechodzą na kolejnych członków rodziny. Mamy szansę się przed tym oczywiście ustrzec, przykładowo wyrzekając się spuścizny przyjmując adekwatną umowę. Należałoby iść do kompetentnego prawnika, który wytłumaczy nam sekrety prawa oraz doradzi, w jaki sposób trzeba działać.

Co opodatkowuje urząd skarbowy?

Obiektem opodatkowania mogą być dla przykładu: dziedziczenie tradycyjne, dziedziczenie zapisanego w testamencie, zachowek (jeżeli dziedzic teraz jest pominięty w testamencie), depozyty bankowe (w owym przypadku zmarły krewny musiał oddać tzw. dyspozycję w wypadku śmierci), fundusze inwestycyjne, a także pełny dorobek ulokowany poza granicami kraju (jednak tu w momencie otwarcia spadku osoba otrzymująca spadek musi koniecznie być obywatelem Polski bądź być polskim podatnikiem).

Trzeba opłacić również podatek w takiej sytuacji, kiedy uprawomocni się orzeczenie sądu w sprawie dziedziczenia. Inaczej mówiąc, jeśli sąd zaakceptuje zdobycie spadku. W przypadku kiedy angażujemy w takiej sprawie adwokata, wtedy on musi obowiązkowo nam wręczyć zarządzenie sądu. Analogicznie jest wówczas, kiedy akt notarialny uwierzytelniający otrzymywanie majątku będzie zarejestrowany.

Kwoty zwolnione od podatku

Jest dużo okoliczności, w jakich nie trzeba uiszczać podatku od spadku bądź darowizny. W przepisach uznaje się trzy klasy podatkowe. Do pierwszej zalicza się najbliższa rodzina: małżonek, matka i ojciec czy dziadkowie. Do drugiej zaliczają się wnuki siostry, ciotki czy małżonkowie rodzeństwa. Do trzeciej grupy należą następni nabywcy spadku. Sumy wolne od podatku są uchwalane zgodnie z grupą, do jakiej należy dziedzic. Dla pierwszej klasy jest to kwota około 10.000 zł, dla drugiej – ponad 7.000 zł, a dla trzeciej – nieomalże 5.000 zł. W przypadku, jeśli wartość spadku wcale nie przewyższy przytoczonych wcześniej kwot, w ogóle nie musimy kierować jakichkolwiek załączników do urzędu skarbowego.

Jednak, jeśli dostaniemy spadek, którego wartość jest sporo wyższa niżeli opłata nieopodatkowana, w takiej sytuacji musimy wysłać zaświadczenie podatkowe. Musimy wykonać to w urzędzie znajdującym się w rejonie zamieszkania następcy w czasie jednego miesiąca od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu. W następnej kolejności dostaniemy odpowiedź urzędu o wielkości podatku, jaki musimy uiścić w przeciągu dwóch tygodni. Podatek oscyluje w granicach od paru do kilkunastu procent oraz zależy od przyporządkowania do konkretnej klasy podatkowej.

Kiedy można zrzec się dziedziczenia spadku?

Jednomyślnie z przepisami każdy spadkobierca ma opcję odstąpienia od dziedziczenia majątku, przykładowo w przypadku, gdy po zmarłym mężu pozostają jakiekolwiek długi. Na podstawie kodeksu cywilnego (art. 1048) następca jest w stanie podpisać ugodę z ewentualnym spadkodawcą, w której wyrzeka się dziedziczenia. Wspomnianą ugodę trzeba przyjąć przed otwarciem spadku i jest ona tworzona na wypadek śmierci spadkodawcy. Ugodę należy bezwzględnie zalegalizować u rejenta, gdyż w innym przypadku będzie nieważna.

Warto pamiętać, że jednym z podstawowych skutków rezygnacji z dziedziczenia jest pełne odrzucenie z dziedziczenia dzieci, wnuków oraz następnych członków rodziny. W ogóle nie powinniśmy również w niniejszej sytuacji pozyskać zachowku.

Po wyrzeczeniu się przejęcia majątku można wnosić o przywrócenie rzeczonego prawa w dwóch sytuacjach:

1. Testator wprowadza nas w akcie „ostatniej woli” – w tym przypadku w ogóle nie chodzi o nabywanie spadku z mocy ustawy, ale o dziedzictwo z ramienia testamentu.

2. Mamy możliwość iść ponownie do rejenta i zawrzeć umowę o odtworzenie prawa do dziedziczenia.

Kto może otrzymać zachowek?

Każdy z nas ma prawo do zarejestrowania testamentu oraz wyłączenia z niego pewnych krewnych, np. takich, którzy od lat nie interesowali się naszym losem. Poza tym jedyną osobą włączoną do testamentu może być ktoś spoza rodziny. Zachowek przypada dzieciom, wnukom, osobom w związku małżeńskim i rodzicielom, którzy:

  • Krótko mówiąc nie zostali w akcie ostatniej woli wydziedziczeni
  • Bynajmniej nie zrezygnowali ze spadku
  • Nie podważyli majątku
  • Nie zostali ocenieni za niegodnych
  • Jeśli chodzi o współmałżonka – jeżeli nie doszło sądowego zakończenia związku z winy potencjalnego spadkobiercy

Jeżeli zaciekawił Cię ten artykuł, kliknij w odnośnik po prawej stronie – www.prawnik-torun.net – a wyszukasz dużo więcej informacji, przykładowo konsultacje prawne.